درباره مرکز
 

معرفی حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان

يکي از آرمانهاي نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران، از ابتدا، تحقق عملي دانشگاه اسلامی و اسلامی شدن ارکان، عناصر و خروجی دانشگاههاست. مسلماً يکي از راهکارهاي تحقق اين مهم آموزش نظام مند و عميق معارف اسلامي به دانشجويان و فرهيختگان، و در کنار آن، تربيت آنان در جهت تأمين اهداف نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران است. حوزه علوم اسلامي دانشگاهيان براي تحقق اين امر، توسط نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاهها تأسيس شده است.

 پيشينه

در بهمن ماه 1377 حوزه دانشجويي شهيد آيت الله دكتر بهشتي (ره) تأسيس شد. در سال 1389 با توجه به گسترش مخاطبين حوزه و تشابه اسمي با برخي مراکز علمي و حوزوي، به حوزه علوم اسلامي دانشگاهيان تغيير نام يافت. در حال حاضر حوزه با 42 مرکز فعال در سطح کشور فعاليت می­نماید.

 ادوار حوزه

در يک نگاه مراحل فعاليت و تکامل حوزه دانشجويي را مي توان به سه دوره تقسيم کرد:

1-    دوره تأسيس و تثبيت

آغاز به کار حوزه در سال 1377 با پايه‌گذاري آن توسط حجت الاسلام کلانتري مي‌باشد که با دو مرکز خواهران و برادران در ساختمان کوچه اسکو آغاز به کار کرد. حجج اسلام معصومي، سادات کيايي و حيدرزاده تا سال 1388 مسئوليت اداره حوزه را بر عهده داشته‌اند. تا سال 1388 تعداد 18 مرکز در سطح کشور فعال بوده و 55 واحد درسي براي دانشجويان ارائه مي‌شد. مراکز حالت نيمه مستقل داشته و در برنامه‌ريزي و اجرا با صلاحديد مسئول دفتر نهاد در هر دانشگاه عمل مي‌کردند.

2-   دوره توسعه و انسجام

از ابتداي سال 1389 با استقرار مديريت جديد حوزه جناب آقاي جعفري دوره جديدي در جهت توسعه و انسجام بخشي حوزه آغاز گرديد. سياستگذاري واحد از سوي ستاد و توليد اسناد بالادستي و همچنين درج نام حوزه در دو بخش از بخش‌هاي سند دانشگاه اسلامي از اقدامات مهم اين دوره است. تعداد مراکز در اين سال‌ها به 38 مرکز توسعه پيدا کرد و جايگاه حوزه در دانشگاه‌ها و در نهاد تثبيت گرديد.

3-  دوره تعالي و مأموريت‌گرايي

در واقع ايده تعالي حوزه و ترويج فرهنگ مأموريت‌گرايي در ميان دانشجويان از سال‌هاي اوليه تأسيس حوزه مطرح بوده ولي تحقق اين امر با ايجاد زير ساخت‌هاي لازم از اوايل سال 1393 با رویکرد نوین نسبت یابی معرفت جویان با رسالت دانشجوی تراز انقلاب و نقش آفرینی برای تحقق دانشگاه اسلامی و با تکمیل و ارتقاي نقش از مدیریت صرف به نقشهای تربیتی(مربی دبیران و معرفت جویان)، شاگردپروري (استاد) و مدیریت (مدیر مرکز) به انجام پذيرفت.